«شهر یعنی فضا» «کارفرهنگی یعنی فضا‌سازی»

به گزارش دفتر رسانه و ارتباطات نهضت استادی بسیج اصفهان، حسین مطیع معاون تبیین و گفتمان‌سازی بسیج اساتید استان اصفهان در یادداشتی تحت عنوان «شهر یعنی فضا» «کارفرهنگی یعنی فضا‌سازی» می‌نویسد: یک شهروند یا جهانگردی که از مسجد بی‌نظیر شیخ لطف‌الله بازدید می‌کند و بهره روحی از زیباترین مسجد جهان در قرن یازدهم می‌برد؛ وقتی با مجسمه‌های عجیب و غریب سطح شهر مواجه می‌شود چه توجیهی می‌تواند او را آرام کند!؟ تطهیر، تکامل و تصعید فضای شهری وظیفه هر شهروند است تا چه رسد به متولیان فرهنگ شهری.

این استاد دانشگاه در ابتدا یادداشت خود را با این جمله شروع می‌کند و می‌نویسد: قبل از خواندن این یادداشت لطفاً به سوالات زیر پاسخ دهید:

چرا پل خواجو با صفاتر از ۳۳ پل است؟

چرا خیابان عباس‌آباد با روحیه‌تر از خیابان جی است‌؟

چرا مسجد جامع (جمعه‌) باشکوه‌تر از مسجد سید هست؟

چرا بوستان ناژوان مفرح‌تر از بوستان قلمستان است؟

چرا تماشای ورزش باستانی در زورخانه‌ لذت بخش‌تر از تشک کشتی است؟

چرا سرگرمی اردو برای نسل جوان حتی از بازی با موبایل بیشتر است‌؟

چرا دیدن فیلم در سینما جذاب‌تر از تماشای آن از تلویزیون است‌؟

چرا برگزاری احیا در مسجد با فضیلت‌تر از مشاهده تلویزیونی است؟

چرا قرائت قرآن منشاوی وعبدالباسط تاثیرگذارتر از سایر قاریان است؟

وی در ادامه آورده است: اگر بخواهیم یک پاسخ -فقط یک پاسخ- مشترک به این سوالات و سوالات مشابه بدهیم می‌توان درجواب گفت به خاطر داشتن فضا یا فضاسازی بیشتر و بهتر که هر کدام از موارد برتر دارند!

با این حساب می‌توان شهر را به یک “فضا” تشبیه کرد و کار فرهنگی را به” فضاسازی”

به تعبیر دیگر تمدن شهری اگر در مجموع یک بافتِ منسجم مثل اتمسفر یا سپهر یا جو باشد؛ کار فرهنگی در آن چیزی نیست جز اصلاح‌، بهبود، تلطیف و تقویت و رشد این چیدمان فضایی. فراموش نکنیم که تمدن، مجسم شده و عینیت یافته فرهنگ هر شهر است

معاون تبیین و گفتمان‌سازی بسیج اساتید استان اصفهان در ادامه تاکید می‌نماید و می‌نویسد: در همین راستا لازم است که مسئولان فرهنگی کهن شهر اصفهان دو راهبرد را نصب‌العین خود قرار دهند:

الف‌: اصلاح و تقویت فضای شهری

ب: جلوگیری از عوامل تخریب کننده و ویرانگر فضا

درباره راهبرد اول می‌توان به راهکارهایی مثل احیای محلات اصفهان با مرکزیت مسجد، تشکیل محله‌محوری در مناطق نوبنیاد و حواشی شهر(برحسب درجات و مراتب محله محوری) اشاره کرد.

درباره راهبرد دوم‌؛ پرهیز از نصب مجسمه‌های کوبیسمی و یا نمادهای پست مدرن(‌پسا تجددگرا) و مبارزه با آلودگی‌های صوتی تصویری زیست محیطی و ترافیکی، اصلاحِ نمای ضلع شرقی جهان‌نما- که با صد بنر نیز رفع نخواهد شد- اشاره نمود.

این استاد دانشگاه در ادامه می نویسد: یک شهروند یا جهانگردی که از مسجد بی‌نظیر شیخ لطف‌الله بازدید می‌کند و بهره روحی از زیباترین مسجد جهان در قرن یازدهم می‌برد؛ وقتی با مجسمه‌های عجیب و غریب سطح شهر مواجه می‌شود چه توجیهی می‌تواند او را آرام کند!؟ تطهیر، تکامل و تصعید فضای شهری وظیفه هر شهروند است تا چه رسد به متولیان فرهنگ شهری(شهرسازی، خدمات شهری، زیباسازی و…)

وی در پی‌نوشت تصریح می‌کند که بعد از حضور در جلسه “نبض فرهنگ” و دیدار با مدیران فرهیخته سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان، این یادداشت قلمی شد؛ بدون شک فضای آن جلسه، الهام بخش چنین نکاتی بود.

انتهای پیام/